به گزارش روابط عمومی دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی کرمان، حجت الاسلام دکتر عبداللهی نیا معاون نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی کرمان در سلسله جلسات انس با صحیفه کامله سجادیه با عنوان راه رستگاری و تزکیه نفس در زبور اهلبیت (ع) افزودند:
خداوند منان زمانی که انسان را خلق نمود به خود تبریک گفته «فتبارک الله احسن الخالقین» و هدف از خلقت انسان را عبادت خویش بیان نموده‌است «وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ»، حال برای دستیابی به این هدف خلقت، پیامبرانی را برای انسان‌ها مبعوث نمود. پیامبرانی از جنس خود انسان‌ها که با آنها رفت و آمد داشته و مانند آن ها زندگی می کرده‌اند و هدف از بعثت آنها «هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِّنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ» بود. همان طور که روشن است تزکیه بر تعلیم مقدم است، انسان ها در دنیایی قرار گرفته‌اند که دار تزاحم است، نفس اماره آنها را به چیزی فرا میخواند که لوامه از آن نهی میکند. شیطان آن ها را از چیزی میترساند که خداوند آنها را بشارت میدهد، خداوند انسان را به انفاق مال فرا میخواند و وعده پاداش میدهد حال آن که شیطان از تمام شدن و ترس فقر انسان را از بذل مال بر حذر میدارد. لذا انسان که هدف والای آفرینش است و تمام عالم برای او خلق شده است باید همواره خود را از چنین آسیب‌های پیش رو حفظ کند. بنابراین بحث تزکیه اهمیت خاصی پیدا میکند. اینکه فرد خود را از رذائل که زمینه دوری از رحمت الهی و فراموشی حضرت حق را به وجود می آورد، مبرا سازد و به سوی کسب فضائل پیشرود تا به هدف خلقت نزدیک شود. اما در این راه باید کسی دست انسان را بگیرد و او را راهنمایی کند و طریقه خوب بودن را به وی بیاموزد زیرا هر مقصدی طی طریقی دارد که تزکیه نیز از آن مستثنی نیست. اما چه کسی شایستگی ناجی بودن را دارد؟ کسی می‌تواند در این راه راهنما باشد که خود پیراسته از هر رذیله بوده و آراسته به هر فضیلتی باشد باید خود بهره ای از سعادت برده باشد و بویی از رضایت به مشامش رسیده باشد تا بتواند به آنچه که مورد رضایت حق است و موجب سعادت خلق است راهنمایی کند و چه کسی بهتر از فرزند برگزیده پیامبران، امام سجاد(ع) که در کتاب صحیفه سجادیه خط به خط درس بندگی و سعادت می آموزد، او که خود شاگرد مکتب پدری است که فرزند باب العلم و او نسل در نسل از علوم الهی بهره برده و از فضائل نبوی کسب فیض نموده است.
دکتر عبداللهی نیا در ادامه به موقعیت کتاب صحیفه کامله سجادیه در بین علماء پرداخته و بیان داشتند:
همه علماء و دانشمندانی که با صحیفه سجادیه برخورد داشته‌اند و آن را خوانده‌اند، همگی بر محتوا و متن این کتاب اتفاق داشته و توجه و قرائت آن را التزام داده و در صدد توصیف آن برآمده‌اند مثلا: ادیب و بلاغی بزرگ، سیدعلی‌خان مدنی صاحب شرح کبیر و صحیفه سجادیه به نام ریاض السالکین، که در شرحش بر صحیفه بر نکات بلاغی و ادبی صحیفه اشاره دارد، در مقدمه کتابش می‌نویسد: «و اما بلاغة بیانها و براعة تبیانها فعندها تسجد سحرة الکلام، و تذعن بالعجز مداره الاعلام، بلاغت بیانی صحیفه و فضیلت مضمونی آن به‌گونه ایست که ساحران سخن در برابر آن به سجده می‌افتند و بزرگان علم در برابر آن اعتراف به عجز می‌کنند.» (سید علی خان مدنی، ریاض السالکین، ج1 ، ص51) و یا محقق داماد نیز در مقدمه تعلقیقاتش‌فرموده: «ان فی انجیل اهل بیت (ع) و زبور آل محمد (ص) رموزا سماویه، والفاظأ الهیه و اسالیب وحیانیة و... » یعنی در انجیل اهل بیت و زبور آل محمد رمزهای آسمانی و لفظ‌هایی الهی و اسلوب‌هایی وحیانی و فنون‌های قرآنی است.
همچنین محقق والا مقام مرحوم شیخ محمد تقی آملی تهرانی که از علمای بزرگ بوده‌اند در یکی از بحث‌های علمی و فقهی خود بیان می کنند: در روایت مربوط به صحیفه سجادیه نقل شده است، امام صادق علیه‌السلام که «قَبَّل الصحیفةَ و جَعَلها علی عَینیه» یعنی، صحیفه را بوسیدند و بر چشمان خود گذاشتند و در مقابل صحیفه سجادیه تکریم و تعظیم می‌کنند،که این امر جایگاه و عظمت این کتاب شریف را نشان میدهد که متاسفانه در مورد آن غافلیم.
دکتر عبداللهی نیا در ادامه اشاره به نام های کتاب شریف صحیفه سجادیه نموده و افزودند: از صحیفه سجادیه به نام‌های زبور آل محمد(ص) و انجیل اهلبیت(ع) و اخت القرآن نام می‌برند، چنانچه ابن شهر آشوب (فقیه، مفسّر و محدّث شیعه در قرن ششم هجری قمری و نویسنده کتاب‌هایی همچون مناقب آل ابی طالب و معالم العلماء که شیخ حر عاملی درباره ایشان می‌نویسد: وی فردی عالم، فاضل، ثقه، محدث، عالم به رجال و روایات، ادیب، شاعر و جامع همه خوبی‌ها بود.) در معالم العلماء از آن به زبور آل محمد(ص) و انجیل اهل بیت(ع) نام می‌برد. همچنین این کتاب شریف اخت قرآن نیز نامیده شده است. علت نامگذاری به زبور و انجیل این است که زبور کتاب حضرت داوود (ع) بوده و محتوای آن غالباً دعا و مناجات است و چون صحیفه نیز کتاب دعا و مناجات است از آن به زبور آل محمد (ص) نام برده‌اند. انجیل نیز کتاب حضرت عیسی (ع) است که موعظه‌ها و راهنمایی‌های حضرت مسیح را در بردارد. صحیفه سجادیه نیز به علت دارا بودن مواعظ موثر در لابه لای دعاها انجیل اهل بیت نام (ع) گرفته است. اما از آن رو صحیفه را اُخت القرآن نامیده اند و به نهج البلاغه برادر قرآن گفته‌اند، زیرا واژه صحیفه مونث است، درباره آن کلمه اُخت را به کار برده‌اند. و از آنجا که برادر و خواهر یار انسان هستند، صحیفه و نهج البلاغه هم یار کسانی هستند که می خواهند قرآن را بفهمند و متمسک به حبل الهی شوند.
وی در پایان، موضوع جلسه بعد را درباره بررسی تعداد دعاهای صحیفه سجادیه و جایگاه تزکیه و روش های آن در صحیفه سجادیه قرار دادند.