به گزارش روابط عمومی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه، به مناسبت شب 23 ماه مبارک رمضان حجت الاسلام و المسلمین دکتر عارفی سخنرانی نمودند.
مسئول نهاد رهبری دانشگاه در شب 23 ماه مبارک رمضان با عرض سلام به حاضران در مجلس و اهدای تحیات و درود بر خاندان پاک عصمت و طهارت با ذکر آیه شریفه "إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ ..." گفت: سخن من امشب در دو محور است، یک محور پیرامون شب قدر است و یک محور پیرامون شخصیت امیرالمومنین و چالشهایی که حضرت در زمان حکومتشان داشتند. در قرآن کریم برای شب قدر سه تعبیر داریم، یک جا میفرماید: ما قرآن را نازل کردیم "إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ ..." ما قرآن را در یک شب پربرکت نازل کردیم، مبارک به معنای برکت است، درجای دیگر میفرماید: "إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ" ما این قرآن را در شب قدر نازل کردیم. " وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِ" شما نمیدانید چه شبی است، نمیدانید یعنی زمانش را نمیدانید شب نوزدهم شب قدر است یا شب بیست و یکم یا بیست سوم یا شبهای دیگر، یا اینکه نمیدانید یعنی کیفیتش را نمیدانید، فضائل شب قدر را تاکید میکند، خیلی با فضیلت است آنقدر با فضیلت است که "لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ" همان یک شب اندازه حدود هشتاد و چهار سال و یک عمر بشر است. "تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ" روح الامین و ملائکه برای کل امور نازل میشوند، در جایی دارد من امر محتوم امرهایی که تعیین میشوند. " سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ" یک خصوصیتی هم دارد، خداوند سلامتی خودش را تا طلوع فجر بر جان شما میتاباند. سلام بالاترین اسم خداست، اسمی که اسم تام خداست، یعنی همه خوبیها در اسم سلام و سلام را در شب قدر بر جان شما نافذ میکند.
درجای دیگر در سوره بقره داریم: شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ ... این قرآن بیان کننده و اصول تربیت انسان و قانون اساسی بشر برای رسیدن به هدایت الهی، برای همه انسانها است، نه فقط برای ما مسلمانها و نه برای شیعیان. اما نزول به چه معناست؟ قاعدتا نزول به معنای نزول از جایی به جایی جغرافیایی نمیتواند باشد و این نکته که قران در آسمانها بوده است و از آنجا درشب لیله قدر بر قلب پیامبر نازلش کرده اند، این معنا را نمیدهد زیرا: خداوند مجرد مطلق است، یعنی اینکه نه طول، نه عرض و نه عمق دارد، یعنی حد ندارد و چیزی که حد نداشته باشد مکان و زمان ندارد لذا خداوند همه جا هست. پس این نزول به معنای نزول کیفی است نه به معنای نزول جغرافیایی کمی، یعنی خداوند قرآن را کوچک کرد و ولتاژش را پایین آورد، چون ولتاژ بالایی داره تا ازحنجره کون و مکان ام الکتاب خارج می شود آنقدر قوی است که اگر بر زمین می تابید قطعا زمین، منظومه ها و کهکشانها را پودر می کرد و دنیا را بهم می ریخت، زیرا کلام خداست. نمونه اش در کلام حضرت موسی زمانی که موسی به خداوند عرض کرد میخواهم تو را ببینم، خداوند در پاسخ گفت مرا هرگز نمی بینی و توان دیدن مرا نداری (زیرا خداوند بی نهایت است و در زاویه دید محدود نمی شود و معلوم به مکانی نیست) و وقتی موسی اصرار به رویت خداوند کرد خداوند گفت: من گوشه ای از تجلی خودم را به کوه متجلی میکنم و اگر کوه بر جای خودش ماند تو هم میتوانی مرا ببینی لذا خداوند بر کوه تجلی کرد و کوه پودر شد و موسی با دیدن این حالت از هوش رفت. حالا خداوند میخواهد کلامش را بر روی زمین بیاورد اگر کاهنده معنوی نباشد منظومه شمسی پودر می شود، لذا با کم کردن ولتاژ بر قلب پیغمبر و سپس به صورت کلمات برای استفاده بشر نازل شد و این معنای نزول قرآن است.
قدر و تقدیر به معنای اندازه گیری است و مراد اندازه گیری ظرفیت انسان که تا چه میزان رشد معنوی کرده است می باشد و نزول ملائکه یعنی کوچک شدن ملائکه در نزد کسی که رشد معنوی بسیار کرده است و بعد از صعود معنوی سلام معنا پیدا می کند.
محور دوم صحبتم در مورد امیرالمومنین علی ابن ابی طالب است. علی بشر است اما چگونه بشری است؟ تفتازانی عالم اهل سنت برای تبیین این جمله از تمثیل مِشک یا مُشک استفاده می کند و می گوید مشک اگرچه از خون بند ناف آهوست اما معطر و خوشبو است و مثل خون نجس نیست و علی اینگونه است.
اگر بخواهیم از علی علیه السلام مثل ابن عباس که در حضور معاویه گفت هیچ آیه ای از آیات قرآن نیست الا اینکه در مدح امیرالمومنین است (این حدیث در مسانید سته برادران اهل سنت ذکر شده است) سخن بگوییم وقت و زمان زیادی می خواهد. کافرین به پیغمبر گفتند که تو رسول و فرستاده خداوند نیستی، پیغمبر در جوابشان گفت خداوند و کسی که علم الکتاب نزد اوست کفایت بین من و شما می کند، تمام مفسرین اهل سنت گفته اند که منظور علم الکتاب علی ابن ابی طالب است. در جریان جابه جایی تخت ملکه سباء توسط عاصف بن برخیا وصی حضرت سلیمان عاصف بن برخیا در یک چشم بهم زدن اینکار را انجام داد در حالی که نزد او علمی از ام الکتاب است یعنی جزئی و بخشی از علم الکتاب نه تمام علم الکتاب.
در جریان خلافت امیرالمومنین علی ابن ابی طالب علیه السلام حضرت 25 سال کنار گذاشته شدند. خلفا خلاف سنت رسول خدا عمل کردند و با لشکر کشی ها مثل امپراطوری ها عمل کردند. به گونه ای عمل کردند که تبعیدی های زمان رسول خدا مثل حَکَم و پسرش مروان در دستگاه خلافت نفوذ کردند و مروان مسئول دفتر خلیفه شد. پسر عموی مروان ولید بن عقبه به عنوان نماینده حکومت مرتکب شراب خوری شده بود و هیچکدام از افراد حاضر در حکومت حاضر نبودند بابت جرمی که مرتکب شده بود او را مجازات کنند. زمانی که علی ابن ابی طالب به حکومت رسیدند جامعه به انحطاط کامل کشیده شده بود و حضرت با چالش های عظیمی روبرو بود، نه تنها از طرف بنی امیه، بلکه حتی از طرف دوستانی که با حضرت بیعت کرده بودند و دنبال سهم خواهی و استفاده بیشتر از بیت المال بودند حضرت برخورد کردند و ریزش اتفاق افتاد. جنگ های جمل، صفین و نهروان را بر امیرالمومنین تحمیل کردند در حالی که حضرت در جنگ نهروان بعد از کشته شدن زبیر بسیار ناراحت شده و بر حال زبیر زاری کردند. در فتنه خوارج پینه بسته ها و نماز شب خوان ها بر علیه حضرت جنگ راه انداختند، اما حضرت با وجود 3 جنگ تحمیلی و مدت کوتاه خلافت چهره شهر کوفه را عوض کرده و فقر زدایی کردند. همه شهرهای بلاد اسلامی را متحول کردن تا ثابت کنند که اسلام مربوط به همه زمان هاست و قابلیت اجرایی دارد. به همه ثابت کردند به عنوان یک کارگزار پاک می توان اسلام را پیاده کرد.