به گزارش روابط عمومی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه علوم پزشکی کرمان، حجت الاسلام والمسلمین دکتر عارفی در سخنرانی خود که با موضوع قیام حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) در جمع دانشگاهیان و به صورت مجازی به همت معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه برگزار گردید به بیان نکات ذیل پرداختند.
در ابتدا حجت الاسلام عارفی با ذکر حدیث نبوی که حضرت رسول (صلی الله علیه و آله وسلم) می فرمایند: "ان فی شهادة الحسین حرارة فی قلوب المومنین لایبرده ابدا" ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) و یاران باوفایشان را تسلیت گفته و به سوالی که در ذهن بعضی افراد به خصوص جوانان در مورد علت شکل گیری قیام عاشورا و شهادت آن حضرت به دست کسانی که علی الظاهر پیرو ایشان و جدشان بودند پرداختند.
درادامه گفتند: در قیام عاشورا افرادی از ادیان دیگر را در سپاه مقابل امام (علیه السلام) نمی بینیم و با اینکه حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) توصیه به ذوی القربی کرده بودند علت قیام را باید در دلایلی جستجو کرد که به یکباره شکل نگرفته است و افرادی که به ظاهر مسلمان هستند حاضر می شوند امام حسین (علیه السلام) را با آن وضع به شهادت برسانند و خانواده ایشان را به اسارت ببرند. بنی امیه که روزی مقابل حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) جنگ راه می انداختند خود را سپاهیان خدا معرفی میکنند و نوه،فرزندان و دوستان رسول خدا را سپاه دشمن اسلام معرفی میکنند.
وی افزود :مهمترین دلیل شکل گیری سپاهی مقابل امام حسین (علیه السلام) را در تبلیغات رسانه ای و جنگ نرم دشمن باید جستجو کرد که بدی را خوبی و خوبی را بدی جلوه داده اند، دوست را دشمن و دشمن را دوست نشان داده اند به گونه ای که بعض افراد در سپاه مقابل امام رجزهایی میخوانند برگرفته از دین بود و امام را مانع دین میدانستند و بنیان این تبلیغات سوء را یهودیت آن زمان که سامریونی بودند پایه گذاری نمود. با تجربه انحراف در مسیحیت توانسته بودند در پیکره سیاسی اسلام نوپا و احادیث نیز نفوذ کنند، افرادی همچون ابوهریره و کعب الاحبار یهودی که از علمای یهود بودند و خودشان را مسلمان جلوه دادند و حتی رحلت شهادت گونه حضرت رسول (ص) و انحراف در جانشینی ایشان، خانه نشین کردن امام علی (علیه السلام) و تبعید یارانی همچون ابوذر را هم یهودیت برنامه ریزی کرده بود.
دکتر عارفی خاطر نشان ساخت: بعد از خلیفه سوم پسر عموی او مروان حکم رسما توانستند قدرت را در دست بگیرد و معاویه را به فرمانداری شام نصب کنند و آنقدر از این فرصت در تبلیغات علیه امیرالمومنین امام علی (علیه السلام) استفاده نمودند که زمان شهادت حضرت کسی باور نمیکرد که امام در محراب به شهادت رسیده است. در زمان به قدرت رسیدن یزید این چرخ انحراف بر روی ریل خودش توسط معاویه به طور کامل قرار گرفته بود و زمانی که امام حسین (علیه السلام) امامت را بر عهده گرفت جامعه فهم دینی اش با فهم اصیل اسلام فاصله گرفته بود و امام حسین (علیه السلام) به جهت اصلاح دین از انحرافات و ظلم هایی که در حق مردم صورت می گرفت، احیای فریضه امر به معروف و نهی از منکراتی که توسط یزید علنا انجام می شد به مکه که حرم امن الهی و محل حضور گسترده مسلمانان بود جهت روشنگری شرفیاب شدند و این قیام صرفا به جهت دعوت مردم کوفه نبود بلکه مردم کوفه وقتی شنیدند امام با یزید بیعت نکرده است و به مکه آمده است به ایشان نامه نوشتند و جندین هزار نفر آن نامه ها را امضاء نمودند و اینکه امام مسیر کوفه را انتخاب میکنند به جهت دعوت نامه ها بود،اما اساس قیام قبل از دعوت مردم کوفه بود که با بیعت نکردن با یزید از مدینه آغاز شده بود و عازم مکه مکرمه گشته بود.لذا دعوت مردم کوفه دلیل قیام نبود بلکه مسیر قیام شد.دلیل قیام همان کلام امام حسین(ع) هست که فرمود: "إِنَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ الاِصْلاحِ فی أُمَّهِ جَدّی"(یعنی امر به معروف و نهی از منکر)
حجت الاسلام عارفی گفت: علت موفقیت یهودیت سامری یکی در تجربه آنها از انحراف در مسیحیت و سقیفه و امثال این موارد بود و دیگری استفاده از حس ناسیونالیستی اعراب و تحریک آنها برای خواص که پیغمبر شما عرب اصیل نیست و مستعربه است، یعنی کسی که به زبان عربی صحبت می کرده ولی از نژاد عرب نیست و بر شما حکومت می کنند و یهود از این ضعف عرب ها به خوبی استفاده کرد و جنگ هایی را بر پیغمبر و اهل بیت ایشان تحمیل می کند. همچنین با استفاده از تهدید و تطمیع و تزویر برای عوام، آنها را بر علیه امام حسین (علیه السلام) تحریک نمودند و آنها را در مقابل امام قرار دادند و حضرت و یارانش را شهید و خانواده و ناموس رسول خدا را به اسارت بردند.
در پایان هم به ذکر مصیبتی در رسای حضرت سیدالشهداء (علیه السلام) و خانواده پاکش پرداختند.
